Hoe signaleer je de winnaars en verliezers op de aandelenbeurs?

  • Verschillen op de aandelenmarkten worden groter.
  • Relatieve analyse kan je helpen grote verliezen te voorkomen.
  • Voor elke marktfase een passende strategie.
  • Structurele vermogensgroei, wie wil dat niet?

Verschillen op de aandelenmarkten worden groter

Vandaag ga ik het hebben over de grote verschillen op de wereldwijde aandelenmarkten.  Zo nemen de ongelijkheden tussen de regio’s, sectoren en individuele aandelen enorm toe. Ook dit jaar valt op dat de Amerikaanse indices het opnieuw veel beter doen dan die in Europa of opkomende markten. Gecorrigeerd voor de oplopende US dollar is het verschil dit jaar inmiddels meer dan 10%. Binnen de sectoren zijn de divergenties nog groter.

De onderstaande daggrafiek laat de prestaties van dit jaar zien van de verhandelbare sector trackers van Fidelity. De dikke zwarte lijn is de MSCI All Countries Index(-/-13,5%). Oftewel, de benchmark zelf. De andere lijnen duiden de elf hoofdsectoren eromheen. Tja, plaatjes zeggen vaak meer dan woorden. Grote procentuele verschillen dus! Omdat je waarschijnlijk de codes niet kent zal ik de twee toppers en floppers benoemen. De twee toppers dit jaar zijn de sectoren farmacie en technologie en de twee floppers zijn energie en banken. Kijk je naar de individuele aandelen dan zijn de verschillen nog groter. Bekijk bij onze AEX maar eens het onderscheid tussen ABNAMRO en ASML. Dat bedraagt alleen dit jaar al grofweg 65%.

Bron Investing.com

Omdat de contrasten al jaren plaatsvinden, lijkt het “spreiden om het spreiden” een achterhaalde beleggingsfilosofie. Dit geldt overigens niet voor de indices zelf, want die roteren zelf regelmatig de verliezers naar winnaars.

Relatieve analyse kan je helpen grote verliezen te voorkomen

En er is natuurlijk niets frustrerender voor beleggers dan een goede marktvisie die zich niet uitbetaalt. Oftewel goed gezien, maar geen prijs. Deze kans blijft natuurlijk altijd aanwezig, maar er zijn wel manieren om je kansen te vergroten. Zo is bijvoorbeeld relatieve analyse een krachtig hulpmiddel om de sterkste vermogenscategorieën, sectoren, thema’s en aandelen te filteren. Ik maak mede gebruik van deze methodiek en ben ervan overtuigd dat deze vorm van analyse een grote toegevoegde waarde heeft bij het maken van beleggingsbeslissingen.

Deze manier van werken vergroot de kans bij aandelen dat je vooral in die sectoren en aandelen belegt die het beter dan doen dan de index zelf, maar nog belangrijker; dat je vooral ver weg blijft van de verliezers. Geen enkel systeem is waterdicht, maar deze methodiek heeft er voor gezorgd dat ik al jaren bovengemiddelde prestaties realiseer met een lager risico. Lees hier mijn eerdere column voor een uitgebreide uitleg met wat sprekende voorbeelden.

Voor elke marktfase een passende strategie

Ik geloof ook dat je voor elke marktfase een passende strategie dient te hebben. Zit je bijvoorbeeld in een stijgende marktfase dan overweeg je de aandelenpositie en koop je dus vooral de winnende regio’s, sectoren en aandelen. In een zijwaartse marktfase kan je een neutrale aandelenpositie aanhouden en koop je nog steeds de winnende regio’s, sectoren of aandelen. Tenslotte, in een neerwaartse fase verkoop je flink wat aandelen en houd je bovengemiddelde liquiditeiten aan. Normaal vlucht je dan richting obligaties. Maar met deze rentestanden zou ik wat voorzichtiger zijn en is momenteel bijvoorbeeld goud een goed alternatief.

Structurele vermogensgroei, wie wil dat niet?

“Buy & Hold” voor individuele aandelen vind ik ook een achterhaalde strategie en daar zijn genoeg voorbeelden van. Ook dit geldt overigens niet voor de meeste aandelenindices vanwege de eerder benoemde rotaties. Daarom zijn aandelenindices met name geschikt voor passieve beleggers met een lange beleggingshorizon die geen bovengemiddeld rendement nastreven. Indien je een actievere belegger bent en de flexibiliteit hebt om je portefeuille zowel defensief, neutraal als offensief te kunnen positioneren, liggen bovengemiddelde rendementen wel binnen handbereik. Gecombineerd met het gegeven dat de markten niet meer efficiënt zijn, de ratio soms vaak ver te zoeken is en computers een steeds grotere invloed krijgen in een snel veranderende wereld, denk ik dat een actieve aanpak beter zal lonen.

Een prettige bijkomstigheid is dat de risico’s ook nog lager zijn. Immers, de verliezers worden gemeden of verkocht. Nogmaals, alle methodieken zijn feilbaar. Maar kijkende naar de Europese STOXX 600 van de afgelopen 20 jaar dan was structurele vermogensgroei qua koersen met een passieve houding lastig. En wie wil er nu geen structurele vermogensgroei?

 

Geef een reactie