Het is gedaan met de politieke onafhankelijkheid van de ECB

Het is gedaan met de politieke onafhankelijkheid van de ECB

Wie moet de macht hebben over de geldpersmachine? Het moge duidelijk zijn dat vele belangengroepen vinden dat zij daar het meest geschikt voor zijn, maar er is één groep die dat al van nature wil: politici. Immers, politici zijn al de mening toegedaan dat zij beter weten hoe ruwweg de helft van uw inkomen besteedt dient te worden; niet u maar dat selecte gezelschap weet het beter. Nu kan ik het hebben over de vele mislukte ICT projecten, een frauderende belastingdienst, bevooroordeelde rechtspraak, falende ouderen- en jeugdzorg terwijl immigranten EUR 5000 wooncheque krijgen, slecht bouwbeleid, PFAS onzin, subsidie van publieke omroep met content die indruist tegen het doel van pluralisme, onbetrouwbare regelgeving, en zo verder, maar zelfs dit alles valt in het niets bij wat politici hebben veroorzaakt toen zij de macht over de geldprinter hadden.

Weimar

Die exercitie is vele malen en in vele landen uitgeprobeerd met altijd dezelfde uitkomt: totale economische en sociale ramp. Ik kan nu Venezuela of Argentinië aanhalen en uitdiepen, maar in de Europese context is Weimar het meest relevante voorbeeld. De gebeurtenissen toen, hebben in  het DNA van Duitsers een enorme afkeer van inflatie teweeg gebracht, die nu, generaties later, nog steeds voortleeft. Nu moet ik de politici van toen wel meegeven dat zij in een onmogelijke situatie zaten. Het Verdrag van Versailles en de daarbij behorende herstelbetalingen waren dermate hoog dat Duitsland alleen kon voortbestaan door geld van het buitenland te lenen. De geldpersen werden gebruikt om de betalingen op de buitenlandse schulden te voldoen. Maar de genadeklap kwam toen Frankrijk en België het Ruhrgebied bezetten omdat zij vonden dat Duitsland het Verdrag van Versailles niet nakwam. Doordat de Duitsers de mijnwerkers opgedragen had niet mee te werken met de bezetters en omdat zij besloot de lonen door te betalen, moest de geldprinter overuren draaien. De inflatie die dit teweeg bracht leidde tot de beroemde foto van een Duitser met een kruiwagen vol briefgeld wat genoeg was voor een brood.

Onafhankelijkheid centrale bank

Uiteindelijk was het gekozen monetaire beleid een onderdeel van een grote clusterf*ck. Het heeft, zoals gezegd, wel geleid tot een meer solide monetair beleid, waarbij de centrale bank geheel onafhankelijk moest zijn van de politiek om de verleiding die politici altijd en te nimmer zullen voelen, te weerstaan.

Monetaire Alzheimer

Maar zoals zo vaak, slijten de lessen uit het verleden redelijk snel en nu, in 2019, hebben we een ECB met Christine Lagarde aan het roer. Waar haar voorganger Draghi al het nodige had gedaan om de politiek een handje te helpen, heeft Lagarde alle pretenties van onafhankelijkheid al opgegeven. Zij ziet namelijk een rol weggelegd voor de ECB in het vergroenen en verduurzamen van Europa. Hiermee heeft zij heel duidelijk de grens van onafhankelijkheid van de centrale bank overschreden.

Schijn werkte ten minste nog een beetje

Nu waren centrale banken nooit onafhankelijk, aangezien zowat iedereen die daar rondloopt politiek benoemd is, maar het limiteerde enigszins de kans op monetaire perversies. Lagarde heeft daar nu in één keer een streep door gezet. De scherpe commentaren van de Nederlandse en Duitse centrale bank, zijn allemaal voor de bühne, want puntje bij paaltje, hebben zij altijd netjes bij het kruisje getekend. Voor Duitsland kan dit verklaard worden uit de min of meer verborgen financiële ramp in de Duitse bankensector. Deutsche Bank, Commerzbank en al helemaal de Landesbanken hebben significante problemen, waardoor ik vermoed dat Merkel de Latijnse monetaire praktijken daarom heeft goedgekeurd (haar financiële sector heeft die steun nodig). Wat onze Klaas Knot betreft, tast ik nog in het duister waarom hij elke keer weer tekent voor het gevoerde beleid.

Onze toekomst

We zijn dus op weg naar een nieuwe monetaire realiteit. Deze was al veel eerder ingezet, zoals ik vaker heb verkondigd in de media, maar nu kan zelfs een blinde het niet meer ontkennen. Nog erger, is dat dit proces niet beperkt blijft tot de eurozone, want ook Trump heeft de trend van afnemende onafhankelijkheid van de Fed doen versnellen. Waar in de VS het onder een andere noem zal gebeuren (bij herverkiezing van Trump althans), is het in de eurozone en de EU GROEN GROEN GROEN wat de klok slaat. Zoals ik al een tijdje stel, zullen we een New Green Deal krijgen de gefinancierd en gevoed wordt door Green Fiscal Policy, Green Monetary Policy en Green Regulations. Politiek en Monetair beleid versmelten weer net als toen en ik bid tot alle goden dat de vergelijking daar ophoudt.

Eén reactie op “Het is gedaan met de politieke onafhankelijkheid van de ECB”

  1. putter says:

    Beste Alexander, vrees dat bidden niet genoeg zal zijn, nederland is kompleet gek geworden en bezig in een snel tempo zijn eigen dna te vernietigen. Het komt mede voort uit een overdadige naar decadentie neigende samenleving waar dit kan woekeren en dat alles gevoed door nul rente dankzij de ecb. Het Romeinse rijk is er aan ten onder gegaan wij gaan volgen. Van politici moet je het niet hebben in ieder geval, dat moge duidelijk zijn maar wat mij verbaast is dat er niet een beweging hiertegen op gang komt zoals in Hongkong bijvoorbeeld. Te veel mensen keren zich er vanaf zonder er iets tegen te doen maar wat kan je er tegen doen?

Geef een reactie