Is Trump nou een goede President? Deel 2

Is Trump nou een goede President? Deel 2

Begin deze week kaartte ik een negatief punt aan van het Trump beleid. Het betrof de belastingverlagingen. Het verlagen van belastingen is altijd goed, zolang deze bekostigd worden door de overheidsuitgaven te verminderen (kleinere overheid dus). Maar Trump financiert zijn Tax Package met name door oplopende begrotingstekorten, die tot nog hogere staatsschulden zal leiden. Dit is erg slecht in mijn optiek. Echter, gezien de status van Amerika, met haar wereldreservemunt en meest liquide financiële markten, kan Trump zich het één en ander nog permitteren. Mooi is het niet, terwijl het zo mooi had kunnen zijn (met kleinere overheid).

Strijd tegen uitdijende overheid

Dat Trump niets doet aan de te grote overheid is overigens niet geheel juist. Zo heeft hij de regel ingevoerd dat voor iedere nieuwe regulering, er twee oude moeten verdwijnen. Nu heb ik in de meeste gevallen een hekel aan iets wat automatisch gaat zonder een gedachteproces, maar voor in dit geval was het broodnodig. De wildgroei aan reguleringen in de VS maakt het legaal zaken bedrijven en zelfs leven zowat onmogelijk (zie hier voor meer info). Dit is niet alleen belangrijk voor de 0,8% extra groei (genoemd in voornoemde link) die dit zou kunnen opleveren, maar met name omdat het de trend van alsmaar meer regulering doet knakken.

Verborgen bonus

De knak in deze trend en het feit dat elke nieuwe regulering het einde van twee oude reguleringen betekent, zorgt voor een kentering in het denken bij overheden. Nu moeten ze wel drie keer goed nadenken voor ze iets nieuws introduceren EN eindelijk eens hun best doen om onzinnige en schadelijke reguleringen te schrappen. De ambtenarij zal hierdoor eindelijk meer in het teken staan van de burgerij en het bedrijfsleven in plaats van met name alleen bezig te zijn met haar eigen belangen (uitbreiden van haar keizerdijkjes). Hierdoor denk ik dat die 0,8% niet het gehele verhaal vertelt, want wat was de schade geweest in 2022 (en daarna) als de reguleringstrend had doorgezet? Deze aanpak van Trump is zeker een pluim waard. Echter, de voornoemde overheidstekorten bedragen een veelvoud van de 0,8% extra groei. Verder kan er niet eeuwig de twee voor één regel worden toegepast, maar dat punt ligt nog zo ver weg dat ik me nu geen zorgen maak om de automatisme van deze Trump maatregel.

Handelsoorlog

Als ik de pers mag geloven, dan is Trump bezig met een full out attack on free trade. Mijn eerste reactie is dan: “Vrijhandel? Waar dan? Bestaat dat ergens?”. Het komt erop neer dat we het in dezen niet over vrijhandel moeten hebben, maar over gereguleerde handel. Dit is overigens iets wat voor niet participanten het tegenovergestelde betekent van vrijhandel; zij zijn immers defacto uitgesloten van deze handel.

I have a dream

De bovenstaande tweet, laat zien dat Trump dit maar al te goed het verschil tussen gereguleerde en vrije handel weet. Hij slaat met deze tweet de spijker op zijn kop, en hoe! Als alle overheden nou zo zouden denken (en doen), dan zou ik mij zeer gelukkig prijzen. Ik ben echter niet gisteren geboren en weet dat de kans dat we hier vooral met retoriek te maken hebben erg groot is. Ik ben er echter wel van overtuigd dat Trump meer in vrijhandel gelooft dan Obama, Clinton en zo verder (bij elkaar opgesteld zelfs). Vergeleken met zijn huidige concurrenten, is Trump de enige die mijn hoop op echte vrijhandel in leven kan houden. Vanuit die optiek is er nu geen betere persoon (of anders gezegd: Trump is de minst slechte).

Meer faire handel

Wat Trump ook zegt. Dit betekent dus niet dat Amerika geen protectionistische kanten heeft. Zo weet ik bijvoorbeeld dat buitenlandse bedrijven niet mogen baggeren in de VS en dat er de nodige subsidies te verkrijgen zijn voor Amerikaanse bedrijven. Dus laat ik mij op dit punt alleen maar focussen op de gereguleerde handel (wat de pers dus vrijhandel noemt) en of deze fair is of niet voor de contractanten (de landen die de handelsakkoorden hebben getekend). Nu ik de ideologie van vrijhandel terzijde kan schuiven, worden de argumenten voor Trumps handelen (pun intended) ineens een stuk minder beladen en tevens rationeler. Want is een Chinese importheffing van 25% op Amerikaanse auto’s fair, terwijl de VS maar op 2,5% heft op Chinese auto’s? Is het fair, dat Chinese bedrijven gewoon in de VS aan de slag kunnen, terwijl buitenlandse bedrijven alleen via een Joint Venture met een Chinese partner in China mogen opereren? Is het fair dat China zowat alle intellectual property (IP) rechten aan haar laars lapt (steelt dus; mede geholpen door de verplichte JV beleid, want hierdoor kunnen de Chinezen alle blauwdrukken verkrijgen voor hun kopieergedrag)? Is het fair dat de Chinezen o.a. hun semiconductor industrie zwaar subsidiëren? Is het fair dat onder de regels van de Wereldhandelsorganisatie (in het Engels WTO), China nog in een andere categorie (niet van volledig ontwikkelde economie) valt waardoor het bepaalde voordelen krijgt onder het WTO verdrag (zie ook dit verhelderende interview met Kudlow; een absolute aanrader!)?

Best man for the job

Het moge duidelijk zijn dat het antwoord op al deze vragen NEE is. Natuurlijk heeft de VS ook geen schone handen in dezen, maar relatief gezien is duidelijk dat China zeer unfair handelt met de VS (en de EU!). Dat voorgaande Presidenten daar niet of nauwelijks wat aan gedaan hebben, is laakbaar te noemen. Een deel van dat falen heeft denk ik te maken met het feit dat politici en vooral diplomaten teveel binnen een bepaald speelveld denken, terwijl China daar duidelijk misbruik van maakt. Trump heeft echter lak aan dit alles en dat kan eindelijk voor verandering zorgen. Sterker nog, het imago van Trump (gegrond of niet) zorgt ervoor dat hij als een bezetene tekeer kan gaan en dat zijn tegenstanders hem ook echt geloven/vrezen. Hierdoor verandert de totale dynamiek in de onderhandelingen. Trump wil bestaande, slecht onderhandelde dan wel slecht nageleefde handelsakkoorden openbreken en dat kan niet op een zachtaardige manier. Wat dat betreft is Trump de beste kandidaat voor deze taak.

Mad dog Trump is not so  mad after all

Het lijkt er dan ook op dat Trump echt verandering gaat bewerkstelligen op het gebeid van gereguleerde handel. Er bestaat wel het gevaar dat hij te hard en te snel gaat; we hebben immers met mensen te maken en als die zich beledigd voelen dan kunnen zij anders dan in landsbelang gaan handelen. Ik denk echter dat dit wel mee zal vallen. De EU heeft al het één en ander beloofd op het handelsvlak en de Chinezen hebben duidelijk laten blijken te willen onderhandelen. Trump heeft dit weliswaar elke keer beantwoord met nog meer tarieven en dreigingen daartoe, maar niet geheel zonder reden. Importtarieven is namelijk maar één kant van het oneerlijke handel verhaal. Zo hebben de Chinezen ook de wisselkoers van hun munt lang kunstmatig laag gehouden, waardoor hun export dus goedkoper werd. Nu hebben ze daar de laatste jaren wat aan gedaan, maar sinds de handelsoorlog met de Trump is begonnen, hebben de Chinezen de yuan laten verzwakken (zie grafiek hieronder) om zodoende de importtarieven van Trump ongedaan te maken. Dit doen ze overigens ook door Chinese bedrijven nu extra subsidie te geven (of andersoortige staatshulp); iets wat dus ook in de gaten gehouden moet worden.

Dus dat Trump de duimschroeven verder aandraait, terwijl de Chinezen zich bereid hebben gevonden om bepaalde importbelastingen te verlagen, is niet een indicatie van hoe “gek” Trump is, maar juist hoe slinks de Chinezen te werk gaan.

Thumbs up

Op het dossier van handel, kan ik niet anders concluderen dat Trump gelijk heeft en een juiste strijd voert. Gezien de EU ook last heeft van de Chinese oneerlijke handelspraktijken, zou het verstandig zijn als zij Trump zouden steunen in plaats van af te vallen. Doordat zowat iedere politicus in de EU een Trump allergie heeft, handelen zij niet in het belang van de EU burgers and bedrijven. Dat de pers haar duidende taak op dit vlak ook compleet heeft verzaakt, is zeer laakbaar en zorgwekkend te noemen; in een gezonde democratie controleert de pers de politiek en houdt zo de boel scherp en fair, iets wat nu dus steeds minder gebeurt. Dit komt mede doordat journalisten tegenwoordig de kant van de columnist zijn opgeschoven (opinie in plaats van uiteenzetting van feiten); de pers wordt steeds gekleurder dus (een onderwerp die ik in een ander deel in deze Trump saga zal aankaarten).

Volgende week weer een deel in deze Trump saga. De onderwerpen, media, Rusland NAVO, zijn gekke uitspraken, onwaarheden en zo verder zijn immers nog niet aan bod gekomen.

 

 

 

 

 

 

2 reacties op “Is Trump nou een goede President? Deel 2”

  1. Jos says:

    Hoi Alexander bedankt voor de uitleg. Ikzelf heb me altijd verbaasd over de toren hoge staatschuld van amerika, er komt ergens een afrekening in de toekomst waarbij elk Madoff piramide spel verbleekt. Het bedrag is niet te bevatten ongeveer 22.000 miljard.
    Hoe is het dan toch mogelijk dat het schuldpapier van amerika nog steeds gretig wordt gekocht in de wetenschap dat je het nooit terug gaat krijgen. Begrijp dat de dollar de wereld munt is maar toch blijft het aan mij knagen, het gaat een keer mis.
    Zoals ik er nu tegen aan kijk is het meer iets van de dollar is onze munt maar het probleem van de wereld. Vele landen kunnen niets anders meer dan doorgaan met amerikaans schuldpapier opkopen anders snijden ze zich zelf in de vingers. Er is geen weg terug meer.

Geef een reactie