Aandelenvak kapot gemaakt

Aandelenvak kapot gemaakt

Bij iedere crisis, kink in de kabel, transgressie springt de overheid als een kat op een muis om de boel dood te reguleren. Voor de overheid is het gewoon een combinatie van machtsuitbreiding en maakbare samenlevingsdenken waardoor zij geen kans onbenut laat om iets te reguleren. Probleem is echter dat regulering wel erg vaak averechts uitpakt. Vandaag geef ik u het voorbeeld van de aandelenwereld die op het punt staat kapot gemaakt te worden, terwijl het doel “de klant beschermen” juist zal uitmonden in het schaden van de klant.

MiFIDII

Vanaf 3 januari 2018 treedt MiFID2 in werking. Deze regulering is opgesteld door de EU en is de opvolger van, u raadt het al, MiFID 1. De eerste versie had al wat onvoorziene bijwerkingen (het ontstaan van allerlei handelsplatformen buiten de grote beurzen om, waardoor het binnenhalen van prijsinformatie juist moeilijker en duurder werd). Nu ga ik u niet vervelen met de bakken en bakken aan regeltjes; in het algemeen gaat het erom dat de beste prijzen worden gerealiseerd en dat er transparantie is over gemaakte kosten. Klinkt logisch en leuk, totdat dat je de regels en de uitwerking daarvan ziet.

Ontbundelen

Zo mag een zakenbank niet meer bundelen. Nu krijgt een klant een reeks aan diensten en producten en in ruil daarvoor krijgt de zakenbank transacties van de klant waarover het commissie rekent. Dus een pensioenfonds krijgt van de bank executie, aandelen- vastgoed-  en credit-research, gesprekstijd met de analisten van de bank en mag zij plaats nemen bij conferenties en roadshows met bedrijven. Mag dus niet meer. Alles moet apart geleverd en geprijsd worden.

Research hard geraakt

Zo moet er nu dus apart betaald worden voor research. Nu moet u weten dat research een cost center is; het geld wordt verdiend door de Sales afdeling en vooral door Corporate Finance IPOs, secondaire uitgiftes, M&A, rechtenemmissies, etc.). Deze zijn erg afhankelijk van de research, want zonder valt er weinig te verdienen. Gezien het feit dat het servicepakket gebundeld was, waren ook de inkomsten gebundeld en iedereen bij de zakenbank werd uit die pot betaald. Door MiFID2 echter, worden de afdelingen in wezen opgesplitst met elk een eigen winst- en verliesrekening. Bij de afnemers van deze research, wordt dus direct gefactureerd als deze research wil, de analist spreekt of een bedrijfspresentatie bijwoont. En aan de executie zijde (uitvoeren van koop- en verkooporders) moet de laagst mogelijke kosten worden bereikt met de beste executieprijs. Hierdoor wordt de zo verfoeide focus op de korte termijn juist in de hand gewerkt. Waar voorheen de ene afdeling compensatie kon geven aan de andere, is dat nu door interne transparantie bij de zakenbank moeilijker te doen, terwijl bij de klant hetzelfde gebeurt: research zal alleen gebruikt worden bij dringende gevallen, waardoor veel kansen en informatie onbenut zal blijven).

Dank u ECB

Deze focus op kosten is grotendeels een sign of the times. Door centrale bank ingrijpen is er een markt ontstaan die maar 1 strategie kent: buy the f#cking dip. Ofwel, iedere koersval is een koopmoment want de centrale banken pompen genoeg geld in de markt waardoor koersen uiteindelijk niet alleen zullen herstellen, maar zelfs verder zullen oplopen. Gegarandeerde winsten zowat. Dit heeft de actieve managers (beleggers die niet blind de index kopen maar specifieke selectie maken om zo tot betere risicogewogen beleggingsresultaten te komen) in de markt kapot gemaakt. Immers, zij besteedden veel geld aan onderzoek en dekken hun posities vaak in, iets wat geld kost en performance (verzekeren kost nu eenmaal geld). In de markt van de afgelopen 8 jaar was er geen verzekering nodig, geen research niets; gewoon blind kopen. Hierdoor hebben actieve managers dus slechte resultaten laten zien tegen hogere kosten dan de passieve kopûh kopûh beleggingsinstellingen. Hierdoor werd de kostenstructuur van de actieve managers steeds meer gezien als onnodig en soms zelfs als een soort stelen van de klant. Nu met MiFID2 zal dat nog duidelijker worden.

Hersenloos beleggen gepromoot door de EU

MiFID2 zal nog meer transparantie teweeg brengen, maar de kosten op lange termijn zijn dus niet meegenomen naar mijn mening. Door bovenstaande, worden beleggers min of meer gedirigeerd naar de aanbieder met de laagste kosten. Deze aanbieder gaat dan zelf zo goedkoop mogelijk beleggen en gebruikt dus weinig research en het liefst zoveel mogelijk ETFen (zie hier definitie) waardoor iedereen dus hersenloos loopt te beleggen.

What goes up…

Leuk zolang de huidige beleggingsomstandigheden geldig blijven en daar wringt de schoen nu net. Centrale banken lijken hun beleid in de achteruit te willen zetten, waardoor blind kopen een zeer slechte strategie zal blijken te zijn.

Kleine zakenbanken en actieve managers delven het onderspit

Tot dat specifieke moment, zijn alle actieve managers kapot gemaakt, meer dan 50% van de analisten kan een andere baan zoeken. Dit komt omdat zij op de large cap aandelen (Shell, Unilever, GE, Tesla, Google, etc.) niet op kan concurreren tegen de Goldman Sachs, Citi, UBS, en zo verder, terwijl het focussen op de kleine aandelen (Gemalto, Pharming, Heijmans, etc.) ook een zelfmoordmissie is, want de positie die een beleggingsinstelling kan nemen in een dergelijk klein beursgenoteerd fonds is per definitie kleiner (in euro) dan bij een large cap. Dit terwijl de research kosten voor large en small cap hetzelfde zijn. Hierdoor zal een beleggingsinstelling in mid- en small caps dus altijd hogere kosten laten zien per belegde euro en hierdoor zullen de meeste klanten afhaken ten faveure van de large cap beleggingsfondsen. Hierdoor zullen de posities in large caps nog groter worden en de waarderingen van deze large caps nog waanzinniger. Dit alles door de misplaatste focus op kosten, aangewakkerd door centrale banken en regulering zoals MiFID2.

Vaarwel onafhankelijke research

Verder maken kleine zakenbanken vaker echt onafhankelijke research dan de grote zakenbanken, want ze hebben weinig corporate finance (bedrijven kiezen namelijk altijd de grootst mogelijke zakenbanken om bijvoorbeeld hun aandelen te laten plaatsen), waardoor de kans op een belangenconflict erg klein is. Als een grote zakenbank in de arm wordt genomen door een beursgenoteerd bedrijf om extra aandelen uit te geven (die de bank dan plaatst bij professionele beleggers), dan is de kans erg klein dat de analist van deze bank een Verkoopadvies op dit aandeel zal uitvaardigen… Dus MiFID2 zal er niet alleen voor zorgen dat de grote zakenbanken de markt in bezit zullen nemen, maar ook dat onafhankelijke research een stille dood zal sterven.

Alles kaput

Kortom, regulering (en het huidige centrale bank beleid) zorgen voor een grote eenheidsworst in beleggingsland, waar de belangen van de eindklant juist niet worden gewaarborgd. Door de focus op kosten en transparantie, wordt juist korte termijn denken gestimuleerd en gedegen onderzoek onmogelijk gemaakt. De schadelijke effecten hiervan zullen pas duidelijk worden bij de volgende klap omlaag. En de ironie is dan, dat de overheid dit wederom zal gebruiken als excuus voor nog meer regulering. Ik heb mijn portie ironie inmiddels al gehad. U ook?

Eén reactie op “Aandelenvak kapot gemaakt”

  1. […] de overheid laat keer op keer zien dat het de verkeerde regels instelt voor de verkeerde problemen (MiFID 2 bijvoorbeeld). Maar wederom betreft het hier om een overname en niet de bescherming van burger en bedrijf. In […]

Geef een reactie